Westbroek
Journalistieke Producties

Verhalen

Rood-witte martelgang

‘Sparta? Gadver, wa’s dat nou weer? Geef mij maar Duitselland!’ Als vierjarige had ik niet helemaal door waar mijn vader en opa zich zo druk over maakten. Ik knapte af op die naam vervreemdende, exotische klank. Het woord ‘Duitsland’ kwam mij knusser en vertrouwder voor. Misschien geschrokken van deze voorkeur van een nieuwe generatie, nog maar tien jaar na W… lees verder

Moeder

MOEDER

Liefde, warmte en meegevoel. Dat komt het eerst boven als ik aan mijn moeder denk. Voor iedere situatie had zij wel een goed woord.

“Wat ruikt het hier lekker, wat hebben jullie gegeten?” wanneer je welhaast tegen de vlakte sloeg van de preidampen uit de keuken. Of -nog maar eentje uit de keuken -: “Le… lees verder

Oma Wiesje

Oma Wiesje

Door het raam van mijn logeerkamer staat ik naar buiten, waar een grauwe regensluier de huizen, tuintjes en bomen omhult. Een sombere ochtend na nacht vol heimwee en hyperventilatie. Ik druk mijn wang tegen mijn schoolagenda met foto’s van al wat mij lief is. Vader, moeder, broer, zus, kanariepiet, huis, tuin, a… lees verder

Lieve oma Wiesje

Oma Wiesje

Door het raam van mijn logeerkamer staar ik naar buiten, waar een grauwe regensluier de huizen, tuintjes en bomen omhult. Een sombere ochtend na nacht vol heimwee en hyperventilatie. Ik druk mijn wang tegen mijn schoolagenda met foto’s van al wat mij lief is. Vader, moeder, broer, zus, kanariepiet, huis, tui… lees verder

Wandelend raadsel

EEN WANDELEND RAADSEL

‘Kijk uit voor de islam, Nostradamus waarschuwde ons niet voor niets!’

‘Wantrouw alle regeringsleider, behalve Trump. Hij is de Messias. Alle andere leiders horen bij de illuminatie. Zij vormen het machtsimperium van de antichrist.’

Aldus Wil, op Facebook.

S… lees verder

Mijn fiets terug!

MIJN FIETS TERUG!

‘Mijn fiets terug’…

Die kreet wekt associaties met de Tweede Wereldoorlog, of met junks, maar in eerste instantie toch niet met Cees, de joviale enthousiasteling, die een paar jaar terug Rotterdam Bikes startte in de knusse Volmarijnstraat.

Die zomer nog was hij een van d… lees verder

Lesgeven is een vak

LESGEVEN IS EEN VAK

Ooit vroeg een vriendin vroeg mij of tegen een redelijke uurprijs journalistieke vaardigheden wilde doceren in een buurthuis in de Afrikaanderwijk, een achterstandsbuurt in Rotterdam Zuid. Zelf kon zij het niet meer doen, omdat zij een baan had aangenomen in een vrouwencentrum. Ik zei ‘ja’, in een combina… lees verder

Eitje?

Eitje

Een eitje, noemde Manlief het, toen ik zuchtend de brief opende waarin stond dat ik mijn creditcard moest identificeren. Ik hoopte dat hij gelijk kreeg, maar boven mijn hoofd pakten donkere wolken zich samen. Inderdaad, nog niet zo lang geleden hoefde je alleen een identificatiecode, je geboortedatum, en misschien nog … lees verder

Oma Co

Oma Co

‘Willen jullie asjeblieft dreggen?’ Radeloos was zij. Dagenlang hadden zoon en schoondochter niet gebeld. Met de auto trokken ze door de Ardennen. Het was 1960. Oma Co paste op mijn broer en mij. Wie ging voor ons zorgen als Wim en Wies niet meer zouden terugkeren? Oma had de taken al verdeeld tussen haarzelf en … lees verder

Warmhartige bruut

Warmhartige bruut

‘Jij tiranniseert de hele boel, maar mij krijg je er niet onder!’ beet hij mij toe, nadat ik de lepel waarmee hij mijn zere keel inspecteerde uit zijn handen had geslagen, in doodsangst dat ik van het ding over mijn nek zou gaan. Een ferme klets om mijn oren volgde. Onze huisarts had zijn geduld verlor… lees verder